คำกริยาใน Present Perfect ประกอบด้วยสองส่วน:
กริยาช่วย มี + กริยาสมบูรณ์
ตัวอย่างเช่น: " har bodd ", " har blitt ", " har leid "
คุณจะได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการสร้างและเวลาที่ควรใช้คำกริยานี้
จำกริยาช่วย har !
| กลุ่ม ที่ 1 : กริยาที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ 2 ตัว + an infinitive ลงท้ายด้วย -et ใน Present Perfect | เต้น - เต้น et |
กลุ่ม 2 (-t) : | ไปเที่ยว - ได้ เดินทาง t ใช้ - มี ใช้ t |
| กลุ่มที่ 3 (-d) : กริยาที่มี i, r, v, g ก่อน -ei infinitive มักจะลงท้ายด้วย -di present perfect | ชั่งน้ำหนัก - มี วิธี ง มีชีวิตอยู่ - มี ชีวิต d ทำ - ได้ ทำ d |
| กลุ่มที่ 4 (-dd) : คำกริยาที่มีพยางค์เดียวและลงท้ายด้วยสระใน infinitive มักจะมีการลงท้ายด้วย - dd ใน Present Perfect | มีชีวิตอยู่ - มี ชีวิตอยู่ dd เย็บ - มี เย็บ dd |
🆘กริยาแรง🆘
คำกริยาที่ไม่มีจุดสิ้นสุดในอดีตกาลเรียกว่ากริยาแรง
หมายเหตุ: กริยาแรงมักเป็นคำสั้นๆ เล็กๆ
ที่จะได้รับ - มี GOT
ไป - ได้ไป
โกหก- ได้โกหก
ที่จะรับ - ได้รับแล้ว
ฉันจะใช้ Present Perfect เมื่อใด
1. Present Perfect เชื่อมโยงกับทั้งอดีต 👈 และปัจจุบัน 👇
เราใช้ความสมบูรณ์แบบในปัจจุบันเมื่อเราเชื่อมโยงปัจจุบันและอดีต ซึ่งหมายความว่าเรากำลังพูดถึงสถานการณ์ที่เริ่มขึ้นในอดีตและยังคงใช้ได้อยู่
เราสามารถอธิบายสิ่งนี้ได้โดยใช้กริยา å bo : " Jeg har bodd i Oslo i 12 år. "
👉 สถานการณ์เริ่มต้นเมื่อ 12 ปีก่อน: " Jeg flyttet til Oslo for 12 år siden. "
👉 สถานการณ์ยังคงใช้ได้: " Jeg flyttet for 12 år siden og jeg bor her fortsatt. "
ตัวอย่างเพิ่มเติม:
J eg har studert norsk i 6 måneder. (Jeg begynte å studere for 6 måneder siden, og jeg studerer fortsatt.)
เรา เป็น เพื่อนกันมา 20 ปีแล้ว (เราเป็นเพื่อนกันเมื่อ 20 ปีที่แล้วและเรายังคงเป็นเพื่อนกันอยู่)
พวกเขา แต่งงาน กันมา 3 ปีแล้ว (พวกเขาแต่งงานเมื่อ 3 ปีที่แล้วและพวกเขายังแต่งงานอยู่)
เรากำลังเปรียบเทียบกริยาสองกาลที่ทั้งคู่อ้างถึงอดีต:
อดีตกาล : Jeg bodde i Oslo i 12 år → การกระทำสิ้นสุดลงแล้ว (Jeg bor ikke i Oslo nå.)
ปัจจุบันสมบูรณ์แบบ : Jeg har bodd i Oslo i 12 år → การกระทำยังไม่สิ้นสุด (Jeg flyttet for 12 år siden og jeg bor her fremdeles.)
2. เรายังใช้ Present Perfect เมื่อเราอ้างถึงเวลาที่ไม่เจาะจงในอดีต เรารู้ว่าเวลาของการกระทำนั้นผ่านไปแล้ว แต่ไม่ได้ระบุ เรามักสนใจผลลัพธ์มากกว่าการกระทำ
ลองดูตัวอย่าง:
โดยสรุป เราสามารถพูดได้ว่า:
👉 เรา ต้อง ใช้ Present Perfect ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งไม่สำคัญ
👉 เรา ต้อง ใช้อดีตกาลเมื่อถึงเวลาสำคัญ
ข้อผิดพลาดทั่วไป:
1. จำไว้ว่าเราใช้ Present Perfect ไม่ใช่ Present เมื่อเราพูดถึงบางสิ่งที่เริ่มต้นในอดีตและยังคงดำเนินต่อไป:
Jeg bor i Norge i 3 år.
Jeg har bodd i Norge i 3 år.
2. จำไว้ว่าเราใช้ Present Perfect ไม่ใช่ Past Tense เมื่อเราพูดถึงบางสิ่งและมันไม่สำคัญว่าเกิดขึ้นเมื่อไหร่:
Jeg var i Paris 3 ganger.
Jeg har vært i Paris 3 ganger.