Genitiv

W języku norweskim mamy trzy sposoby wyrażania własności:
👉 dopełniacz z -s
👉 dopełniacz z „to”
👉 dopełniacz garpe

Dopełniacz z -S

Dopełniacz jest pierwszy, rzeczownik występuje w formie nieokreślonej:
Książka Anny
Kot Martina

🆘 Nie używamy apostrofów, chyba że słowo kończy się na s, x lub z:
Samochód Tomka
Dom Andera

🆘 Po dopełniaczu przymiotnik występuje w formie określonej (+ e), nawet jeśli rzeczownik występuje w formie nieokreślonej:
nowy komputer nauczyciela
trudne pytania ucznia
Stare mieszkanie Tora

Dopełniacz z „do”

Kiedy używamy przyimka „to”, rzeczownik musi znajdować się na pierwszym miejscu i występować w określonej formie:
zarezerwuj dla Anny
kot jeden dla Martina

GARPEGENITYCZNY

Ta forma jest szeroko stosowana w mowie ustnej, zwłaszcza gdy słowo kończy się na -s, -z lub -x. Używamy dzierżawczego sin / sit / sinus i formy nieokreślonej rzeczownika:
Książka Anny
Kot Martina
Samochód Tomasza
Dziecko Benedykta
Uczniowie Siri